Jabeek - Kasteel Etzenrade

We lijken inmiddels op de Wegenwacht, die is ook altijd beschikbaar, in het weekeinde maar ook in de rest van de week. Deze maandagavond zaten we in de kasteelboerderij van voormalig kasteel Etzenrade, waar een week lang het jubileum wordt gevierd van de Rotaryclub. Bij “Rotary”denk je soms aan eminente grijze heren en dito dames die hun tijd voornamelijk doden met bridgen. Nou, die van deze avond waren best in orde. Het batig saldo voor deze feestweek was al bestemd voor allerlei charitatieve doelen dus doet Bagge graag een duit in de zak.

Het feest werd gegeven in de boerderij waar kunstenaar Sjra Schoffelen zijn atelier en domicilie heeft. Zie je het al voor je? Vlak voor het optreden gingen we ons even omkleden in de hal van het woonhuis onder begeleiding van Sjra’s echtgenote. Stap je in een witte hal met ontzettend mooie kunst, staat daar een prachtig abstract object van zo’n kubieke meter en hangt de Pösj, onze basgitareur, al gelijk zijn jas erover! Een kapstok van € 3900,- Hilarisch! Toch zijn colbert maar aan de gewone kapstok gehangen en nadat aan mevrouw de vraag was gesteld of het object ook in Delfts Blauw te leveren was, lag echt iedereen in een deuk, ook mevrouw. De sfeer was gezet, de avond kon niet meer kapot.

Om in een tent te spelen waar vanaf de eerste noten de pinten door de lucht vliegen, T-shirts worden kapotgetrokken etc. nou dat verhaal kennen we, maar de uitdaging zit er na 30 jaar nog steeds in om net die mensen, die normaliter nooit naar een feesttent of zo zouden komen, toch over de streep te trekken, dat ze na verloop van tijd uit volle borst meebleren en dat blijven doen tot het laatste nummer.

Als je dan bij het nummer “Ich doon ‘t zjwart” iedereen vanaf het front, tot achter in de tent ziet meezingen, met de blik naar het podium, dan voel je dat je weer een hoop nieuwe fans erbij hebt.

“Ich heb mich kapotgelachen en woor vanoavend weer 30 joar jonger!” zei een van de gasten toen we naderhand naar buiten liepen om naar huis te gaan. Een van de aanwezigen zei nog op de valreep: “Een geweldige formule: professionele muzikanten gekoppeld aan jeugdig enthousiasme” Tja, dat “jeugdig”neem ik met mijn 64 jaar met een flinke korrel zout, maar blijkbaar maken we toch wat los bij mensen. Ik heb me zelfs laten vertellen dat de repetitie van de fanfare, die al sinds het jaar 1356 of zo, elke maandag wordt gehouden, nou verplaatst is, zodat mensen naar Bagge konden. Geweldig toch!

Dit was weer een leuke afsluiting vlak voor het zomerreces. Ik heb me goed geamuseerd.

Succes met de rest van de feestweek en Bellomo Catering bedankt voor de super Italiaanse gerechten.

Kunstenmaker Henk

Alle foto's van dit optreden op Flickr

Toen de crew opgeruimd had, vroeg de donkere jongeman op de foto of de gemaakte foto's wel in kleur zouden worden geplaatst anders kwam hij niet goed over op foto's.

Waarna hij luid zingend "In 't votloak is 't duuster" en "Doa koum get aangedreve op ein sjtökske gries papier" door de poort de donkere nacht in liep.

Je ziet: humor heeft geen kleur.