Berg aan de Maas - Feesttent Oogstdankfeest

Het was toch weer hartstikke leuk om weer “een brug te ver” te gaan, komend vanaf de Graathei en weer ‘ns in Berg te zijn. Berrrrrrg; daar waar ik ooit op de basisschool achter het Christusbeeld (Komt allen tot mij) mijn onderwijscarriere begon, een van de allerleukste basisscholen waar ik ooit geweest ben, met een team dat met leerlingen bezig was i.p.v. vergaderen. Hopelijk is dat nog zo! Berrrrrrg; daar waar de legendarische High Chaparral langs de dijk lag, deeluitmakend van een opkomende jongerencultuur, passend in de glorietijden van Bartok, Don Quichotte en Tsjé.

Ik herinner me nog een avond met kampvuur en dan met akoestische gitaar, liedjes van Bob Dylan, Donovan de nacht in strooien. Ik herinner me nog een van de eerste Janse Bagge optredens waarbij Maurice Mentjens, inmiddels een toonaangevend designer, zelf JBB-buttons had gemaakt door buttons van Doe Maar te ontdoen van hun huls en die zelf met oostindische inkt een ska-kereltje ontwierp met JBB erop. Dat die Maurice zelfs een keer, verkleed als Sinterklaas over het dakpannen-afdak, boven de bar kroop en bijna zijn nek brak met zijn tabberd, mijter en staf.

Het gaf weer een deja-vu-gevoel toen we Berg binnenreden. Het was overigens voor meer mensen weer een plezant weerzien, want de allereerste JBB-drummer Mathje van Sloun kwam tijdens het optreden nog het podium op om toch nog eens de geur van het podium op te snuiven. Hulde aan Jean Steins, die zich de benen onder de kont rende om alle rimpels in het organisatie-laken recht te strijken. En natuurlijk dank aan Oogstkoningin Mirte Biesmans die vorstelijk de backing vocals verzorgde tijdens het nummer Proemevlaaj,

Alleen één ding kreeg hij niet geregeld en dat was het “hielspoor” ! Huh? “Hielspoor?” Tja, “hielspoor” , want wat was het geval? Tonnie had al een paar dagen last van zijn hak aan een voet, pijnlijk en aangezien we een gediplomeerd fysiotherapeut in onze technische crew hebben, heeft Dion eens gekeken naar en gekneed in Tonnie’s hoeven. “Hielspoor” was de diagnose MAAR DAT KOMT NIET VAN OVERGEWICHT heeft Ton ons verzekerd!

Al met al een prachtige avond, LABYRINTH klinkt elke keer als ze onze support doen, steeds beter, de spullen van Ampco klonken weer te gek, Miesj zorgde voor leuke lampjes en fliflakeffecten, Luc deed vanavond onze monitormix en deed dat voortreffelijk, kortom het was weer leuk om in Berg te zijn. Een zalig gezicht om, nadat we zo’n dikke twee uur non-stop hadden staan kabalen, toch nog die hele bomvolle tent te zien mee schreeuwen met LOLA.

The times they are a changing zong ik destijds bij “de Chaparall”aan het kampvuur en ik vrees dat ik gelijk heb gekregen. Ik vermoed dat binnen het team van de school praktisch geen mannelijke leerkracht meer te vinden is en er ook volop moet worden ‘geleerlingvolgsysteemd” en vooral vergaderd. God geef dat ik ongelijk heb en tja, het jongerenwerk heeft het gevecht verloren. High Chaparall is verdwenen, net zoals Bartok, Tsjé en Quichotte. Gelukkig dat het, dankzij het leuke jonge en oudere publiek, toch gelukt is een beetje van de oude sfeer even terug te brengen. Ik heb genoten!

D’n Awwe gek. Henk

Alle foto's van dit optreden op Flickr