Ransdaal - Feesttent CV de Wuif

Ik meen dat dit de derde keer was dat we op de kermis in Ransdaal mochten optreden en het was weer geweldig, echt waar.Het begon met de inmiddels traditionele verwenning in het beste restaurant van Ransdaal.Omdat onze crew van Utrecht komt, is er, na de soundcheck, altijd iets warms te eten voor de band en de crew. Op sommige plaatsen in de 30-jarige historie van JBB kregen we een croquet en een braadharing in de hand geduwd, maar in Ransdaal weten ze dat muzikanten niet elk optreden aan de vetbak moeten. Waarin een kleine plaats groot kan zijn. Kosten noch moeite waren door de organisatie gespaard en had men Restaurant De Hoeskamer gereserveerd voor ons, het ligt enkele meters naast de feestwei. Het restaurant is echt ingericht als een mooi gerenoveerde boerderij en het eetgedeelte was net een woonkamer, met televisie, foto’s op de kast, echt huiselijk. De directie werd gevormd door Miem, Wilma, Mia en Nicky en om ons in alle discretie te laten genieten van het eten hadden ze Kim, de huishond, als Hoofd van de Security aangesteld. Maedjes, harsjtikke bedank!

Toen de plicht riep en we naar de tent moesten om op te treden hadden de jongens van Labyrinth de zaak al lekker opgewarmd en toen mochten wij, met Wimke voor het eerst sinds zijn ongeluk een dik half jaar geleden weer in onze gelederen. Wat liep daar toch allemaal rond? Een club dames die de vrijgezellenavond kwamen vieren met hun vriendin die over twee weken de huwelijksboot ingaat. We hebben zelfs speciaal voor haar het nummer TAEGEWENJD van stal gehaald om haar alvast te laten wennen aan het idee dat het soms mee maar ook soms tegenzit in een mensenleven en relatie. Het was alleen jammer dat de aanstaande bruid net op dat moment dat we het nummer speelden, op het toilet was! En die club uit Sittard, de Vot, die waren al vanaf 8.00 ’s morgens aan het feesten en via een bezoek aan de brouwerij, een bliksembezoek Valkeberg, strandden ze in Ransdaal om hun feestdag daar af te sluiten.

Omdat ik wist dat ze ooit met hun club in Riga een soort schietwedstrijd met Kalashnikovs gedaan hebben, hebben we dit laten onderzoeken en volgens een bevriende psycholoog hadden de jongens vroeger naar Bonanza gekeken, vandaar die liefde voor schietgeweren, dus vonden we Aw Patsje een geschikt nummer voor ze. Dan vloog er nog een groot deel van de avond een turbo rookworst door de tent , die ongeveer bij de helft van de aanwezige dames tussen de benen heeft gezeten. Zonder enige dwang en meestal meer dan vrijwillig.

De organisatie, CV de Wuif, had eerder die week wat tegenslag gehad. Toen heel Nederland code rood had en er geen treinen konden rijden, stond in Ransdaal net de tent op. In allerijl heeft men toen de tent laten zakken om erger te voorkomen. En ook gisteren heeft de tent, net als het graan, de storm doorstaan. In de mosjpit was het op sommige momenten wel code donkerrood. De tent stond er nog toen we 's nachts naar huis gingen en iedereen van de fans stond wel weer enigszins recht.

Sjiek, dat het mogelijk is om zo iets traditioneels als een dorpskermis, te kunnen bekostigen doordat honderden mensen uit Ransdaal en omstreken zo goed/gek zijn om naar Bagge te komen. Hulde! Jullie redden de Limbo-Cultuur, HULDE! Gezellig, geen gedoe, geen gezeik of herrie, mosje, crowdsurfen, gewoon oergezellig.Iedereen die er was, hartstikke bedankt,

we zien mekaar morgen bij de draaimolen.

Kermisgast Henk

Alle foto's van dit optreden op Flickr