Recensies 2004

RECENSIES JANSE BAGGE BEND 2004

Hier treffen jullie de recensies aan uit het jaar 2004. We bewaren alle oude recensies zodat je ze nog een keertje kunt nalezen. Tevens staat er een verwijzing bij iedere recensie naar de kleine selectie van foto's. Deze blijven er altijd op staan. De grote selectie van foto's is slechts van de laatste jaren te bekijken. Hieronder staat aangegeven wat je aantreft op deze pagina.

Jaartal recensies	2004
Kleine foto selectie aanwezig?	Ja
Foto's in het fotoalbum aanwezig?	Ja

Ons fotoalbum met foto's van de laatste jaren is te vinden op: fotoalbum.jansebagge.nl

Donderdag 5 januari 2004

Mecc Maastricht - Benefiet Direk Dialek voor Azië

Wij komen hoog in de hemel!
Het eerste optreden van dit jaar doen we al direct voor “het goede doel”. Bij HET OPPERWEZEN moeten we toch een hoop krediet hebben inmiddels, we traden in datzelfde MECC al op toen Limburg tot zijn navel in het water stond, 10 jaar geleden of zo. Ik herinner me dat het toen ontzettend galmde en het voor geen meter klonk. Enfin, deze keer was het een stuk prettiger spelen.

Ik schat dat er zo’n 3000 man aanwezig waren, een leuk programma, voor de ouderen stonden er zitbanken, genoeg plaats, een supergroot podium en geluid via zo’n systeem dat we met de band ook al eens gebruikt hebben, LINE ARRAY.

Er was gevraagd om i.v.m. het karakter van de avond vooral rustige nummers te doen, dus hadden we gedacht aan DE HOOFINZENJEUR, maar toen we het podium opklommen waren we het als band erover eens dat er maar eens wat leven in de brouwerij moest. Dus werd geopend met DE RAEGEJAS. ‘t Enige wat mis ging was dat enkele bandleden niet wisten dat we direct na het overhandigen van de cheque moesten beginnen, dus die wachtten nog rustig tot burgemeester en wethouders van het podium waren en toen begonnen die twee bendeleden eens te kijken waar hun spullen stonden. Wil, de drummer tikt af, tiktiktiktik en we beginnen, prachtig die snuitjes van die jongens die zich ineens realiseren dat de trein al aan het rijden is.
Och, het is altijd improviseren op zo’n supergroot podium, doordat je erg ver van mekaar staat heb je wat minder contact als muzikant, maar ’t liep wel. Ik werd alleen half weggeblazen door basser Hen, zijn kernrector stond precies achter me en die was me toch aan het slappen en toenken achter mijn rug dat me de broekspijpen klapperden.
Och en dit was ook leuk, er stond een rookmachine en toen dat ding werd aangezet, onder het nummer sollicitere geloof ik, stond ineens het hele podium in de mist. Echt, alles zat potdicht, we hebben staan spelen, men heeft ons gehoord maar zeker niet gezien, koddig, wat ene sump. Al met al een leuk gevoel overgehouden aan die avond, meer dan € 670.000 bij elkaar gesprokkeld, een leuke zaal, leuke optredens van een hoop andere artiesten en hopelijk een paar mensen kunnen helpen aan de andere kant van de wereld.

Tot Bagges.

Zaterdag 27 november 2004
’t Kniengsloak BANHOLT

“Het is volbracht!” Het laatste optreden van dit jaar. Heel 2004 tot een goed einde gebracht en zeer volwaardig afgesloten.
Verleden keer uitverkocht en nu weer dankzij Nicy en zijn mensen van De Jonkheid. Man wat hebben we weer gelachen nu we voor de tweede keer te gast waren bij Jo en Monique. Wat herinner ik me nog na al die Grimbergen, tenminste het moeten veel Grimbergens geweest zijn wat ik zie dat mijn gitaar en versterker en kabels en footswitch en schoenen en wit hemd en broek plakt alsof ze met stroop zijn ingesmeerd, blijkbaar gemorst met de Grimbergen, och ja en ook de microfoon, die klonk ineens alsof er PUR-schuim was ingespoten, herinner me nog dat Erik ineens een andere Shure SM 58 op mijn statief kwam zetten, die andere micro zal waarschijnlijk eerst met de Kärcher schoongemaakt moeten worden.
‘ns Denken, eh, ik herinner me nog ene Etiënne die de hele avond vooraan het podium was en zijn rolstoel uitgerust had met een houder waar precies een glas bier in paste, dus vonden we dat hij de magnumfles Belgisch Bier met JBB-logo en handtekeningen verdiend had, Etienne, Proost Jong! (Met dank aan Colaris van Gall&Gall in Sittard die bij elk optreden zo’n fles sponsort).
Omdat we niet steeds dezelfde setlist willen gebruiken hadden we De HOOFDINZENJEUR in het programma opgenomen en dan is het leuk om vanaf het podium te zien dat een hele hoop mensen de tekst vlekkeloos meezingen.
Het nummer over de rollator sloeg ook aardig in, maar dat lag natuurlijk aan het feit dat Chantalle aanwezig was en Chantalle werkt in DE APPELGAARD in Mergroate. Meestal spelen we bij de rustige nummer TAEGEWENJD, maar dat hadden we verleden jaar ook al gespeeld dus nu kon Wim zijn fijne saxsolo loslaten op het zalige “Tösje de laakes” , Tataaaah, er kwam applaus uit de zaal na de slottonen, ’t is ook een mooi nummer vind ik. En och, die medley, die we altijd “de liejke-set” noemen, met de ode aan allemaal die overleden artiesten. André H6 en al die mensen die in de hemel aan de steh-tisch hun consumptiebonnen er door aan het draaien waren. De bassolo bij Whole Lotta Love van Led Zeppelin is nog nooit, echt nog nooit zo intensief geweest als nu in Banholt. Dit was zo mega, heavy, cool, vet, idioot dat ik er geen superlatieven meer voor heb. Het bewijs lag ineens op het podium, snaren eraf maar vooral ook een stemmechaniek, total loss ( = totaal los). Tonnie had het stemmechaniek compleet losgeramd en we hebben dat maar als relikwie uitgedeeld aan iemand, ben alleen benieuwd hoe de Pösj dat instrument nog ooit gestemd krijgt, waarschijnlijk moet hij een kromme spijker in de gitaarkop slaan, enfin, we zien wel.
Wat nog? Verrek ja, die Frank, hoe heette íe ook al weer? Frank Lamie, althans zo klonk het, ik weet niet of ik zijn naam goed spel, enfin, die was jarig, dus die werd in het condorpak geduwd en het publiek in gelanceerd en ik weet het eigenlijk niet meer, is íe nog teruggekomen? Al met al, zoals gezegd een hartstikke leuk optreden en een fijne manier om de tour 2004 af te sluiten. Rest me nog om vanaf deze plek, namens de hele JBB alle gasten en organisatie te bedanken en natuurlijk iedereen binnen het JBB-team, crew etc. voor het hartstikke leuk jaar.
Tot Bagges, tot in 2005.

Zaterdag 20 November

Feesttent Süsterseel (D)
Bagge: first we take Belgium, then we take Germany!
We worden echt internationaal, twee weken geleden schouwburg Bree België en nu ein Festzelt in Süsterseel. Uiteraard stonden de Duitse gasten eerst een beetje raar te kijken toen dat legioen fans van “jenseits” met bier aan het gooien was, mosjen en meer van die dingen die niet echt passen binnen het gebruikelijke uitgaansceremonieel in de regio. Maar vooraf moet één ding gezegd worden van de organisatie: ze zorgden dat het lekker warm was in de tent. Bij Nederlandse feesttenten wordt nogal eens gedacht: “straks wordt het vanzelf warm als het druk is” maar daar had de organisatie in Duitsland niet zo krenterig over gedacht. Als echte gastheren had men gezorgd dat het meer dan heerlijk warm was toen iedereen binnenkwam. Warm? Heet!
Een meer dan stabiele tüv-gekeurde tent met prachtige vloer, kortom alle randvoorwaarden voor een aardig avondje Bagge waren present. Voor het podium was een soort oprijlaan gemaakt van spaanplaat, bekleed met vloerbedekking. Waarschijnlijk was dat ding nodig i.v.m. carnavalszittingen of zo in de nabije toekomst In het begin van het program, ik meen bij FALDERAAH liep Ton omlaag over dat plankier, ik kon het niet laten om snel zijn bongo-statief met die ketels op het gangpad te zetten zodat hij niet meer omhoog kon, dat lukte hem toch en toen ging die gek als wraak met mijn microfoonstatief slepen. Dus is FALDERAAH maar half gezongen.
Naarmate de avond vorderde werd de vloer steeds natter en werd het gedeelte voor het podium volledig bezet door de afdeling KAMIKAZE. Nou, toen we stopten waren al een hoop vaten leeg en dat bleef maar doorzuipen, buiten waren alle auto’s bevroren maar in de tent was het subtropisch heet, dus gaan met die tapkraan! Kortom, het was weer een perfecte avond, ze kunnen in Brussel lullen wat ze willen over Europese Eenwording, gewoon Bagge binnenhalen en dan mengt zowel Nederlands als Duits zich. Ik heb zelfs in de tent innige kus-activiteiten gezien tussen inwoners van beide zijden der voormalige grenspaal c.q. slagboom.
Bagge Unites!
Tot volgende week in Banholt.
Henk
Gemeenschapshuis St. Geertruid.
Inderdaad, we waren er al eens eerder geweest, de eerste keer zelfs een kleine 20 jaar geleden, enfin, we waren weer welkom. Het Gemeenschapshuis zat tjokvol en heet, oh moeder wat was het heet. Zelfs zo heet dat bij het nummer DE BAAS mijn Hohner mondharmonica hartstikke “vast” zat, dat ding piepte alleen maar alsof ‘ie een zware astma-aanval had. Toen ik hem tussen het refrein en couplet snel in een glas sjoes duwde bleef hij nog piepen, dus weer in het bad met hem en toen deed ‘ie ’t weer, maar waren de passages waarin het ding gebruikt wordt al voorbij en hoefde het niet meer. (Overigens ik heb hem ergens neergegooid en bij het opruimen kon ik hem nergens meer vinden. Aangezien het een aparte stemming was hoop ik dat iemand dat ding gevonden heeft, want vrijdag bij het optreden met Rowwen Heze heb ik ‘m weer nodig, dus eventuele eerlijke vinder: GEZOCHT: EEN HOHNER MONDHARMONICA). Uiteraard wordt dit rijkelijk beloond, zoeken dus in de afvalbakken, toiletpotten, everywhere in and around Sintgietere!)
Wat het optreden betreft, de sfeer zat er goed in, Ton was te bewonderen met zijn nieuwe nummer “We’re in Sintgietere and not aan’t sodemietere”. De zaal goed op dreef, een speciale “RAEGEJAS-BRIGADE” stond tot onze verbazing ineens klaar om tijdens genoemd nummer ineens in een zelfgemaakt soort regenjas door de zaal te rennen en dat heeft ons team dat zorgt voor de merchandise er gelijk toe aangezet om te gaan kijken of ze niet ergens aan goedkope plastic regenjassen kunnen komen om daar het JBB-logo op te zetten, lijkt ze wel geinig, dus: wordt vervolgd.
In de zaal weer een hoop bekende gezichten gezien die we herhaaldelijk tegenkomen als we in de regio zitten, kortom, het was weer hartstikke gezellig. Tot ziens en kijk nog maar eens naar de foto’s, dan komt er hopelijk weer een beetje een beeld terug van die avond, want toen we hoorden hoeveel consumpties er vertapt waren, zijn we ervan overtuigd dat we gezamenlijk weer een geweldige impuls hebben gegeven aan de limbo-economie. WE HALEN LIMBURG WEER UIT DE RECESSIE! Tot ziens, voor de mensen die een kaartje hebben kunnen krijgen, aanstaande vrijdag, het Limbo/Dubbel/Concert met Rowwen Heze.
P.S. Ga die mondharmonica zoeken, hij moet ergens op het podium zijn blijven rondslingeren.

En toch is het elke keer weer hartstikke sjiek om in zo’n zaal met rode pluchen stoelen te spelen, echt theatersfeertje! Ook nu weer. Paul had van Ampco weer dat speciale geluidssetje meegenomen (overigens hetzelfde, alleen wat minder grote boxen dan ik twee dagen van te voren bij STING in Rotterdam gezien had). Aw mok wat een mooi geluid. Gelukkig hadden we zelf genoeg discipline om niet direct de volumeknop op de versterkers op 10 te zetten. Ik heb b.v. de hele avond niet boven standje 1 gezeten, alleen effe bij die zooi van BlackSabbath en Led Zeppelin, toen moest ik even mijn broekspijpen laten wapperen, maar voor de rest ging het heel sophisticated op het podium, Wil rammelde zacht, Hen bas was heel rustig, kortom het klonk heerlijk op het podium.
We hadden overigens verwacht dat het drukker zou zijn, wat bleek? We hadden al een tijd het telefoonnummer van het Cultureel Centrum op onze site staan, alleen was een hele tijd dat nummer onbereikbaar en dat hield in dat iedereen die belde alleen de Belgische versie van “Tuut, tuut, tuut ” te horen kreeg, met het gevolg dat al die mensen niet op de bonnefooi naar Bree kwamen en het gevolg hiervan was dat het niet uitverkocht was, enfin, dat mocht de pret niet drukken.
In het begin deden we weer zo’n beetje unplugged aanklooien met als intro: De agenda (met de Martin D35 in open D gestemd), dat klinkt altijd heel leuk als opening. Uiteraard leent zich zo’n theater ook voor nummers zoals De Rotte, De Hoofdinzenjeur en niet te vergeten Honjdskloate waarbij een aparte rol was weggelegd voor ons hoofd security: BESSY.
Na twee toegiften bleken we ons toch weer bijna twee en een half uur nonstop geamuseerd te hebben. Alle mensen die zelfs vanuit Echt, Swalmen en Sittard gekomen waren en natuurlijk ook de gasten uit de Bree-regio, hartstikke bedankt en hopelijk een keer tot ziens.

Henk
Hei! Die jonkheid van Bemelen, die zijn wel in orde! Ze hadden het goed voor elkaar! 's Middags al een superstunt: een boer had al een klein voorschot genomen op wat komen ging. Net door dat een biertje te veel had hij het hek van de wei niet goed dichtgedaan en opeens dachten 40 koeien "kom, we gaan ook eens naar bagge". Resultaat was dat door heel Bemelen koeien op de openbare weg stonden. Bagge goes to the far West.
Aanvankelijk een beetje jammer dat, dankzij de voetbalwedstrijd, het even duurde voordat het Gemeenschapshuis goed gevuld was, maar toen we begonnen met het verplaatsen van de Steh-Tische, was het beschikbare vloer oppervlak prima gevuld zodat iedereen gemakkelijk naar het buffet kon en toch plaats had om te dansen of te springen, te mosjen of bezopen over de vloer kruipen en och wat ben ich toch aan het zeiveren,
HET BELANGRIJKSTE IS TOCH EIGENLIJK:
JESUS IS TERUG OP AARDE
Of iets van die strekking denk ik. Waarom? Nou, maanden geleden speelden we in Schimmert en daar ging er eentje uit Berg en Terblijt supersonisch niet direct door de geluidsbarrière, maar wel supersonisch door een stuk spaanplaat van 22 mm dat tegen het podiumfront getimmerd was. Het gekraak overstemde onze 106 dB die we op het podium maakten, ik dacht echt dat hij al zijn ribben gebroken had en de darmen los in het T-shirt. Vandaag in Bemelen was hij er weer, volkomen fit, en volgens hem had hij geen enkele nare gevolgen overgehouden van die crash en dat was vooral te danken aan het feit dat hij toen zo’n ontiegelijk stuk in zijn ballen had gehad. Dus de moraal: Zorg dat je steeds flink bezopen bent, dan kan je nix gebeuren.
Dus ook nu weer in Bemelen, ma jong wat is er weer een hoop de keel in gegaan. We hebben zo’n dikke twee uur non-stop staan te kuiten op het podium, prachtig hoe iedereen de H6-medley meebrulde, André kan trots zijn!
Iedereen bedankt en tot ziens in Sint Gieteren ( = St. Geertruid) of somewhere.
Tot Bagges.
Hojje Henk.

Foto's van dit optreden: Klik hier.


Vrijdag 24 september 2004

AMSTENRADE, tent in de kasteeltuin

Ben nou eens eerlijk! Ondanks het miserabele weer was dit toch niet verkeerd. Regen, nat, vochtig, ’s middags belde ik met de organisatie en die hadden letterlijk de buien zien hangen, en zien leegstorten! Wat een weer! De wei die gereserveerd was om te parkeren was zo’n drab en zooi geworden dat het welhaast onverantwoord was om daar een auto, zonder tractor, in te sturen. Blubber alom!

Het was dus nat en vochtig buiten de tent, maar ook erin. Door het slechte weer was het geen boemvolle tent deze keer, maar de organisatie had toch een heerlijk avondje, man wat is er gedronken en wat waren een hoop mensen zeiknat van het bier. Onder andere ikke! Ik had al drie glazen bier over me heen gekregen, zo van heel korte afstand door een vaste fan die vlak voor het podium stond. Nu hou ik wel van een beetje zooi, maar hij gooide dat volle glas steeds tegen mijn Gretsch, zodat het bier uitelkaar spatte, maar ik ook elke keer een hoop bier in mijn gitaar kreeg. Ik had al een paar keer met het bekende wrijvende gebaar van de duim en wijsvinger proberen duidelijk te maken dat mijn gitaar toch te duur is om ze te verzuipen en toen hij uiteindelijk het vierde glas gooide, had Eric (die de podiummonitor deed) gezorgd voor een emmer koud water, waar hij die zo snel van af had getoverd weet ik niet, maar hij was er! Een hele emmer vol! Dus,deze ouwe niet benauwd en met die emmer ineens naar voren en voordat de gast kon reageren ging de emmer met water over hem heen. WE STAAN QUITTE!

Grappig was ook dat we nu voor de tweede keer in 20 jaar Bagge een vrouwelijke vrijwillige condor konden vangen. Marieke Roberts liet zien wat echte GIRL POWER inhoudt. Met gevaar voor eigen leven liet ze zich als condor verkleden en ging crowdsurfen, direct gevolgd door Peter, twee condors in de tent. Dus Marieke had de fles Belgisch bier echt verdiend.

Uiteraard konden we er niet langs om ook een hommage aan ons aller André Hazes op te dragen. De hele tent zorgde ervoor dat hij het gegarandeerd zal hebben meegekregen van achter een wolk.
Ik geloof dat dit onze een na laatste tent was voor dit jaar, we krijgen nog een sporthal (Buchten, met Rowwen Heze), een feesttent in Duitsland helemaal op het einde en de rest is alles nog Kort bie de tap geloof ik.
Resumerend: Ondanks het ontzettend slechte weer, toch een heel aardige opkomst en een superprachtige sfeer.

Amstenrade en omstreken, BEDANKT.

Henk.

Foto's van dit optreden: Klik hier.


Zaterdag 11 september
Feesttent DIETEREN

Miene leve Johan, wat maakse mich noe? Komt Johan met zijn hele kar vol spullen, rijdt naar Dieteren en vergist zich een zijstraat, wil omkeren en doet dat ter hoogte van de oprit/afrit autobaan. Pakt de bocht wat groot omdat hij van mening was dat de berm hard genoeg is.Wist hij veel dat het hier akelig flink geregend had. VAST! VRACHTWAGEN ZAKT STEEDS VERDER HET TALUD AF! De wagen helde over en bijrijdster Klim zag rechts onder zich, 15 meter diep, het gehucht Oud Roosteren. Iedereen was gelukkig snel uit de wagen.
Na verloop van tijd was de auto zover doorgeschoven dat snel alle spullen eruit moesten, dus organisatie gebeld met bericht: ALARMFASE ROOD. En dan zie je waarin zo’n klein dorp groot kan zijn. In no-time is er ene Thijs met de tractor en kar en rijdt van de autobaan tot aan de feesttent met de geluidsinstallatie erop. Toen een bergingsbedrijf laten komen want met een tractor was hier niks meer te redden. De inmiddels lege vrachtwagen met een hoop gedoe uit het talud geplukt en weer op de weg gezet. Kosten? € 350,-

Toch op tijd de hele santekraam opgebouwd gekregen ondanks dat de crew anderhalf uur verloren had !!!

En dan wordt het avond en komen uit alle windstreken weer honderden en honderden mensen, oud en jong en allemaal nuchter. Maar daar werd snel iets aan gedaan, omstreeks 22.30 uur begonnen we te rempetempen en toen we ruim twee uren later ophielden hing er een complete stoomwolk van zweet, waterdamp en bier in de tent.
Och god, ik denk aan al die mensen die daar aan het mosjen en aan het rouzen waren, die moeten morgen hun kleren weer zuiver krijgen, wat een heerlijke zooi.
Vijf jaar geleden was het er ook zo gezellig, deze was zeer zeker niet minder. Prachtige avond gehad, ook die twee jongens uit Rotterdam die ooit heel lang geleden stomtoevallig terecht kwamen bij een JBB optreden, waren er weer en stonden zich echt weer geweldig te amuseren. Hadden gezien dat Bagge speelde en hadden geregeld dat ze ergens konden blijven slapen. De mazzel en tot over twee weken.
Henk
Weet je nog, verleden jaar? Toen was het niet zo’n bijster goed weer en er lag geen vloer in de tent. En toen werd het 2004! En toen was het wel goed weer! En toen lag er wel een vloer in de tent! Ma jong! Volgens mij was die vloer jarenlang gebruikt in een shoarma- of frites-tent EN NOG NOOIT GEPOETST! Toen er een paar glazen bier overheen waren gevallen was de vloer gelijk geschikt om er eventueel de Elfsteden Tocht over te laten schaatsen als het toevallig een zachte winter zal worden. Glad! Ongelofeloos!
Ik hoop dat er een lezer van dit bericht is die me het adres en de naam kan geven van de jongen die opeens, rechts, gezien vanaf het podium, dus links vanuit de tent, totaal groggy op de grond lag, echt bewusteloos omdat hij een smak gemaakt had op die vloer. Ik zag vanaf het podium dat er gelukkig mensen in de tent waren die zich over hem ontfermden en er direct EHBO bijhaalden. Volgens een crew-lid moest de jongen overgeven en dan is de eerste diagnose toch hersenschudding. Indien iemand weet wie de ongelukkige is, mail even zodat we kunnen kijken hoe het nu met hem is want het kan toch niet zo zijn dat de jongen nu naar school moet maandag en hersenschudding heeft. Dus: laat wat horen, volgens iemand uit het publiek was het iemand uit Geleen.
Nou, dat was dus het vervelende van “een avondje Bagge” in Schimmert. Maar uiteraard was er ook een hoop leuke dingen, b.v. die klup weer van Kelmond, wilden zo graag nog eens het nummer: SJTINKKEES horen. Om hun verzoek kracht bij te zetten hadden ze zelfs een echt stuk stinkkaas meegenomen. Maar sorry, we hebben dat nummer in geen jaren meer gespeeld, ik wist op dat moment niet eens meer in welke toonsoort het zit en omdat ik al mijn teksten in de kop heb zitten wilde ik toch eerst even het nummer spelen in een andere omgeving dan met zoveel honderd mensen publiek erbij. We spreken af dat we het nummer nog eens repeteren en dan komt het gegarandeerd nog eens op de playlist.
Oh en wat echt een doorbraak is, normaliter worden altijd jongens als "Condor" het publiek ingegooid, maar in Schimmert hebben ze echt meiden met ballen, figuurlijk althans. Niet te geloven dat die jonge dames zoveel vertrouwen hadden in de mensheid dat ze zich van het podium afstortten en door de tent lieten dragen, klasse, die hebben die twee strings toch eerlijk verdiend. En die fles belgisch bier ging toch ook naar iemand die het echt verdiend had, kwam binnen met een stralend wit topje en ging naderhand naar huis alsof ze onder een vrachtwagen gelegen had. Zo, ik heb er een fijn gevoel van, een fijne avond. Schimmert en omstreken, bedankt.
Hopelijk is onze basseur volgende week weer opgeknapt want die stond met een vertrokken gezicht de hele avond zijn pijn in zijn rug te verbijten, je wordt ouder papa!
Hojje, tot zaterdag in Dieteren.
Henk