Susteren - Hermeniezaal

Het is inmiddels traditie om rond de Halfvasten neer te strijken bij Alois in de Harmoniezaal en aldus geschiedde. Het was weer lekker druk en de sfeer zat er weer, als vanouds direct in. Het “Sjaele Wixxer”-koor was direct op volle sterkte en de blote pensen, volgeklad met “verkessjtifte”, dus levende graffitisculpturen, zorgden voor de nodige culturele impuls. Green Easer zorgde met voor het eerst hun nieuwe gitarist Arjen, voor het goede opwarmmenu dus we hoefden alleen nog maar de bal in het doel te koppen.

Het allerleukste moment vond ik toen ik vanaf het podium ineens iemand een iPhone zag oprapen in de mosjpit en als een soort Sherlock Holmes was hij de bezoekers aan het bekijken of iemand zijn telefoon kwijt was. Opeens zag hij een jongen heel panisch rondkijken en de eerlijke vinder zocht gelijk contact met de gedupeerde. Het was bijna ontroerend om de ontlading te zien bij de jongen die eerst in paniek zich realiseerde dat hij zijn adressen, zijn foto’s, kortom zijn hele administratie kwijt was.

Zo blij dat hij zijn phone weer terug had en dan sta ik dat van bovenaf te bekijken en realiseer me dat we met Bagge toch een heel aparte band hebben met ons publiek. Geen agressie, geen gezeik. Ik denk dat als dit incident in de Randstad was gebeurd, dan er toch iemand naar huis was gegaan met een vervelend gevoel omdat hij zijn telefoon kwijt was. Enfin, eind goed, al goed.

Ook apart, een fan van Borussia Monchengladbach die naar een uitwedstrijd in Leverkusen was gaan kijken en linia recta naar Bagge was afgereisd in supporterstenue.

Met in zijn kielzog een Engelsman die geen flauw idee had in welke totale chaos hij terecht was gekomen. Maar... he had a jolly good time.

Volgend jaar bestaan we 40 jaar, maar ik kijk met een goed gevoel terug op de afgelopen decennia. We gaan nog even door!

Henk

Alle foto's van dit optreden op Flickr